Ulice Nablusu

(fot. Michał Ziemowit Buśko)

- Słyszałam tę historię sto razy- mówi jego żona, Ryfka, amerykańska Żydówka, która na bazarze handluje rzeczami zostawionymi w prywatnych hostelach. Szlomo i Ryfka są małżeństwem od roku. Nie mają dzieci.

Czuję, ze bimber był swietnym pomysłem. Co więcej, nie wyobrażam sobie, że mogłabym go w tym własnie momencie nie mieć we krwi.

- Oni uzyli tego dzieciaka jako tarczy- opowiada Szlomo z butelką piwa w ręce, oparty o stół- Za nim stał terrorysta, miał pistolet pod pachą, na wysokości głowy tego dzieciaka. To był Nablus. Nablus to właśnie takie miejsce, w którym takie rzeczy to norma. Gość strzelał do mnie zza dzieciaka, więc zabiłem chłopaka, a potem tego faceta.

- Ile lat miało to dziecko?- pytam, jakby to miało jakieś znaczenie.

- Ze dwanaście.

- Miało broń?

- Nie, ale za nim był terrorysta. To typowe zagranie Palestyńczyków. Faszerują dziecko dragami i wystawiają na pierwszą linię ognia. Albo ja albo on, to jest wojna. Takie decyzje są konieczne, żeby przeżyć. A o nic innego nie chodzi w takim starciu. Pomyśl, co ty byś zrobiła na moim miejscu.

- Nie sadzę, żebym strzeliła do dziecka.

- To gość, stojący za nim strzeliłby do ciebie.

Szlomo służył w siłach specjalnych wosjak izraelskiego, o którym mówi,  że jest najbardziej humanitarną armią świata. Słyszałam to stwierdzenie dwa lata temu z ust byłej izraelskiej żołnierki, która w czasie służby wojskowej wykladała, m.innymi, etykę zabijania.

- Widzę, że się oburzasz. A co, dałabys się zabić? Podam ci inny przykład. Mieliśmy faceta. Domyślaliśmy się, że stoi za zamachami terrorystycznymi w Izraelu, innymi słowy, rekrutuje i szkoli zamachowców samobójców. Złapaliśmy go raz. Przesłuchali. Wypuscili. Drugi raz. To samo. I co? I facet wysyła wreszcie swojego podopiecznego, który wysadza się w Jerozolimie – ginie masa ludzi, masa rannych. Nota bene, ów zamachowca jest nafaszerowany narkotykami i z wizją tysiąca hurys, które na niego czekają w raju… wszystkie autopsje sprawców wykazują obecność dragów…Dowiadujemy się, gdzie jest. W pewnym domu w Nablusie. Ale otacza go dziesięć kobiet, chronią go, są jego tarczami. Musimy podjąc decyzję. Decyzja jest prosta. Strzelamy pociskiem w dom. Giną wszyscy. Ale on już nie wyszkoli kolejnych samobójców.


Artykuł ze strony: Dżihadolog