Tagi
Egipt Ameryki: łatwo będzie. Przewartościowanie bilateralnych relacji głodówki Rezolucja znaczenie. Dyplomatyczne strategie wokół Syrii Plemienne walki Libii Kryzys Syrii. Liga Państw Arabskich versus Assad. Kontrowersje procesu Mubaraka. Aszura Tak, zabiłem
Michał Ziemowit Buśko
Przyszłość Iraku jest naznaczona kryzysem bezpieczeństwa. Prowadzona dotychczas pod patronatem Amerykanów transformacja ponosi porażkę. W kraju panuje chaos, korupcja i samowola władzy. Działaniami rządzących kierują wąskie partykularyzmy. Koncepcja spójnego terytorialnie i ustrojowo Iraku staje się odległą mrzonką. Polityczna reprezentacja, nie odzwierciedla etnicznej i wyznaniowej różnorodności kraju. Frustracja rodzi agresję, w kraju coraz wyraźniej rysuje się konflikt.
Ryzyko eskalacji rośnie wraz z pogłębiającym się kryzysem w ramach poróżnionej koalicji. Walka o władze, która aktualnie generuje polityczny impas może szybko przenieść się na ulice. Irak stoi w obliczu kryzysu, który jest w stanie rozniecić wojnę domową a w konsekwencji doprowadzić do rozpadu federacji.
Michał Ziemowit Buśko
Wraz z amerykańskim wycofaniem z Iraku narastają obawy o regionalne bezpieczeństwo. Wielowymiarowy konflikt interesów grozi ryzykiem wojny domowej, która może szybko stać się wstępem do rozpadu kraju. Wątłe porozumienie, będące dotychczas podstawą dla nadzorowanej przez Amerykanów kooperacji, coraz częściej jawi się jako potencjalna przyczyna eskalacji. Szerokie antagonizmy, obejmujące przenikające się płaszczyzny etniczne i religijne będą wymagać wyjątkowo skutecznej współpracy, której kluczowym elementem pozostanie kooperacja kurdyjsko – arabska.
Kurdowie, dla których upadek reżimu Saddama Husajna stał się szansą na etniczną emancypację, staną w obliczu trudnej konieczności ograniczenia swych separatystycznych dążeń. Przyszłość irackiej federacji będzie zależeć od gotowości Kurdów do opowiedzenia się po stronie państwowej spójności. Jednocześnie, szansę przetrwania pieczołowicie wypracowywanej autonomii będą zależne od perspektywy przetrwania federacyjnego państwa.
10.09.2011
Opinie.
31 października na ostatnim kongresie Organizacji Narodów Zjednoczonych do spraw Oświaty, Nauki i Kultury (UNESCO) przyjęto do jej grona Palestynę. Palestyna stała się członkiem agendy ONZ mimo sprzeciwu ze strony Izraela i USA.
09.10.2011
Wywiad z Ewą Jasiewicz
Fragment wywiadu z Ewą Jasiewicz – działaczką na rzecz praw człowieka, uczestniczką Flotylli Wolności – konwoju płynącego z pomocą humanitarną do palestyńskiej Strefy Gazy, autorką książki „Podpalić Gazę”.
23.09.2011 Zgodnie z tym co zapowiadał prezydent Abbas, palestyński wniosek o członkowstwo w ONZ ma trafić dziś na forum Rady Bezpieczeństwa. Mimo, że sprawa jest powszechnie określana jako jedno z najważniejszych wydarzeń politycznych regionu, to nie należy spodziewać się szybkiego przesilenia. Prawdziwy wymiar inicjatywy będzie rezultatem nie tyle aplikacji mechanizmów Narodów Zjednoczonych co skomplikowanej jeśli nie skazanej na porażkę dyplomacji.
Michał Ziemowit Buśko
13.09.2011
Wiadomości
Rada Bezpieczeństwa ONZ wciąż poróżniona w sprawie sankcji przeciw Syrii. Rosja odrzuca francuski projekt rezolucji.
Bezpieka Assada zabija kolejne 22 osoby.
22.07.2011
Sekretarz Ligi Arabskiej Nabil Al–Arabi na piątkowym (15.07.2011) spotkaniu grupy państw w Doha oznajmił, że w niedługim czasie przedstawi Narodom Zjednoczonym wniosek o uznanie państwa palestyńskiego.
16.07.2011
W przeciwieństwie do krajów sąsiednich: Jordanii, Egiptu i Libanu; Palestyna nigdy nie miała tradycji handlu czy produkcji narkotyków. Pojawienie się narkotyków było nagłe i destrukcyjne; narkomania staje się plagą. Problem dotyczy głównie obszaru okupowanej Jerozolimy Wschodniej.
16.05.2011
Środki zostały wstrzymane 5 maja w odpowiedzi na podpisanie dzień wcześniej wewnątrz-palestyńskiego porozumienia, które objęło 13 palestyńkich frakcji i zakończyło trwajacy od 2007 kryzys władzy. Jak zapowiada Izrael dzisiejsza decyzja nie jest ostateczna.
10.05.2011
Autonomia Palestyńska nie wypłaci w tym miesiącu pensji. Kryzys spowodowany zamrożeniem transferu funduszy przez Izrael.
Jak informują przedstawiciele Autonomii Palestyńskiej, po raz pierwszy od kryzysu w roku 2007, władze nie są w stanie wypłacić pensji należnych pracownikom sektora publicznego.
Michał Ziemowit Buśko
Przyszłość Iraku jest naznaczona kryzysem bezpieczeństwa. Prowadzona dotychczas pod patronatem Amerykanów transformacja ponosi porażkę. W kraju panuje chaos, korupcja i samowola władzy. Działaniami rządzących kierują wąskie partykularyzmy. Koncepcja spójnego terytorialnie i ustrojowo Iraku staje się odległą mrzonką. Polityczna reprezentacja, nie odzwierciedla etnicznej i wyznaniowej różnorodności kraju. Frustracja rodzi agresję, w kraju coraz wyraźniej rysuje się konflikt.
Ryzyko eskalacji rośnie wraz z pogłębiającym się kryzysem w ramach poróżnionej koalicji. Walka o władze, która aktualnie generuje polityczny impas może szybko przenieść się na ulice. Irak stoi w obliczu kryzysu, który jest w stanie rozniecić wojnę domową a w konsekwencji doprowadzić do rozpadu federacji.
Michał Ziemowit Buśko
Wraz z amerykańskim wycofaniem z Iraku narastają obawy o regionalne bezpieczeństwo. Wielowymiarowy konflikt interesów grozi ryzykiem wojny domowej, która może szybko stać się wstępem do rozpadu kraju. Wątłe porozumienie, będące dotychczas podstawą dla nadzorowanej przez Amerykanów kooperacji, coraz częściej jawi się jako potencjalna przyczyna eskalacji. Szerokie antagonizmy, obejmujące przenikające się płaszczyzny etniczne i religijne będą wymagać wyjątkowo skutecznej współpracy, której kluczowym elementem pozostanie kooperacja kurdyjsko – arabska.
Kurdowie, dla których upadek reżimu Saddama Husajna stał się szansą na etniczną emancypację, staną w obliczu trudnej konieczności ograniczenia swych separatystycznych dążeń. Przyszłość irackiej federacji będzie zależeć od gotowości Kurdów do opowiedzenia się po stronie państwowej spójności. Jednocześnie, szansę przetrwania pieczołowicie wypracowywanej autonomii będą zależne od perspektywy przetrwania federacyjnego państwa.
10.09.2011
Opinie.
31 października na ostatnim kongresie Organizacji Narodów Zjednoczonych do spraw Oświaty, Nauki i Kultury (UNESCO) przyjęto do jej grona Palestynę. Palestyna stała się członkiem agendy ONZ mimo sprzeciwu ze strony Izraela i USA.
09.10.2011
Wywiad z Ewą Jasiewicz
Fragment wywiadu z Ewą Jasiewicz – działaczką na rzecz praw człowieka, uczestniczką Flotylli Wolności – konwoju płynącego z pomocą humanitarną do palestyńskiej Strefy Gazy, autorką książki „Podpalić Gazę”.
23.09.2011 Zgodnie z tym co zapowiadał prezydent Abbas, palestyński wniosek o członkowstwo w ONZ ma trafić dziś na forum Rady Bezpieczeństwa. Mimo, że sprawa jest powszechnie określana jako jedno z najważniejszych wydarzeń politycznych regionu, to nie należy spodziewać się szybkiego przesilenia. Prawdziwy wymiar inicjatywy będzie rezultatem nie tyle aplikacji mechanizmów Narodów Zjednoczonych co skomplikowanej jeśli nie skazanej na porażkę dyplomacji.
Michał Ziemowit Buśko
13.09.2011
Wiadomości
Rada Bezpieczeństwa ONZ wciąż poróżniona w sprawie sankcji przeciw Syrii. Rosja odrzuca francuski projekt rezolucji.
Bezpieka Assada zabija kolejne 22 osoby.
22.07.2011
Sekretarz Ligi Arabskiej Nabil Al–Arabi na piątkowym (15.07.2011) spotkaniu grupy państw w Doha oznajmił, że w niedługim czasie przedstawi Narodom Zjednoczonym wniosek o uznanie państwa palestyńskiego.
16.07.2011
W przeciwieństwie do krajów sąsiednich: Jordanii, Egiptu i Libanu; Palestyna nigdy nie miała tradycji handlu czy produkcji narkotyków. Pojawienie się narkotyków było nagłe i destrukcyjne; narkomania staje się plagą. Problem dotyczy głównie obszaru okupowanej Jerozolimy Wschodniej.
16.05.2011
Środki zostały wstrzymane 5 maja w odpowiedzi na podpisanie dzień wcześniej wewnątrz-palestyńskiego porozumienia, które objęło 13 palestyńkich frakcji i zakończyło trwajacy od 2007 kryzys władzy. Jak zapowiada Izrael dzisiejsza decyzja nie jest ostateczna.
10.05.2011
Autonomia Palestyńska nie wypłaci w tym miesiącu pensji. Kryzys spowodowany zamrożeniem transferu funduszy przez Izrael.
Jak informują przedstawiciele Autonomii Palestyńskiej, po raz pierwszy od kryzysu w roku 2007, władze nie są w stanie wypłacić pensji należnych pracownikom sektora publicznego.